Preguntándome...

Estou aquí sentado, ou mellor dito, estaba aquí tumbado preguntándome moitas cousas e decidín vir aquí e expresalo contigo.

Pregúntome se o día X de este mes acórdacheste de algo, se sentiches algo especial ou se por un momento notabas que tiñas que recordar algo pero non o conseguías.

Pregúntome se calquera canción, calquera camiño ou calquera poesía recorda as miñas citas ou as nosas cousas en común.

Preguntome se cando non teñamos odio ou rencor, ou simplemente ningún sentimento positivo ou negativo, preguntarémonos que é do outro.

E se chega ese día e resulta ser que ti queres saber de min, ¿Qué farás? seguramente entrar na miña vida de novo e eu voltarei facer o mesmo pero ó revés.

Hoxe me dixeron que acabaría casado contigo. Non dixen nin que "si", nin que "non", tan só unha cara de incredulidade pasou polo meu rostro. Dificil destino o de un ser humano é coma para saber o dos dous. Gustaríame pensar que existe "eso" que che fai ir á dereita ou a esquerda.

Nos prolegómenos dunha batalla, dura e a bo seguro duradeira, o Inadaptado volve a esquecer a súas responsabilidades e recaer no sentimento, cousa que non tivera en conta durante bastante tempo.

Significa isto que o paseo que me metín hoxe serviu para desfogarme e que me volvera a "ilusión" por escribir? Si é así, TONTA, moitas gracias