Frustracións, quizais esta sexa a palabra ou a "cousa" da vida que máis me fastidie. Pensar que un día podo chegar a pensar que todo o que fixen foi unha tontería créame unha situación de ira contenible pero que me leva a pensar incluso na astroloxía como posible saída.
Dende fai moito tempo xa estou canso de levar decepcións e esta última foi moi grave. Francamente pegoume moi forte, foi un golpe que me deixou K.O, sen posible resposta. Confianza, a vida resúmese en confiar nos teus, confiarlle cousas ou mesmo, confiarlle confianza, "valga la redundancia".
O inadaptado procura atopar esa persoa coa que pode confidentarse, contarlle todo e incluso como non, chegar a ser raiante. Neste caso, a tiña, confiara nela pero... :(
Son unha fonte da que brotan ideais moi bruscos, moitos inconcebibles para a sociedade actual, pero son os meus ideais. Aqueles que me levaron a escribir esto, aqueles que me levaron a estar onde estou, nin máis arriba nin máis abaixo.
Busco horas perdidas para que sexan aproveitadas en pensamentos. Negativos, positivos, qué máis dará!! a cousa e exercitar a mente que para algo a temos.
No corazón deste inadaptado hai unha batalla moi forte que inda comezou hai pouco. Os pilares do caracter inadaptado vense atacados pola simpatía e a "sencillez" da risa, vense rodeados e até por momentos semellan tambalearse. A Risa tenos que admitir ou simplemente deixará de rir cando me mire.
sábado, 17 de fevereiro de 2007
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
2 comentários:
Que pretendes explicar?
tentar explicar... ou tentar baleirar a miña mende de pensamentos
Enviar um comentário