Despois da saída momentanea durante X horas do meu compañeiro Inadaptado, hoxe eu fago unha reflexión acerca do entroido.
Entroido (como din os da galega) Carnaval (coma din os de la coru) Antroido (como soa en moitos lares do país), dícese de aquela festa na que a xente disfrázase por un día, unha semana, un tempo de calquera cousa que atopa. Pouco a pouco os chamados disfraces foron evolucionando ata o paso de chegar a verdadeiras inxenialidades.
E agora pregúntome eu, ¿Por qué se lle da unha vena machista a tal celebración? si si, como escoitan. Cal é un dis disfraces máis escollidos polo home? A MULLER, a muller en si mesma. Póñense unha falda, o rimel, o pintalabios e o recheo nos peitos e ala, a facer de muller, menudo sacrilegio.
Agóchase tras isto xustificar os impulsos homosexuais que poden brotar nunha noite de troula. É moito máis fácil tocarse, abrazarse e até incluso bicarse cando hai un disfraz de por medio.
Pois xa sei que comparacións son odiosas, pero non hai moita diferenza entre isto e un verdugo. O verdugo tapaba a súa identidade e cometía un crime, matar a unha persoa, pero tiña unha careta que o liberaba. O ser humano aproveita o entroido para porse a careta e facer iso qeu ten vergonza de facer noutras ocasións, moi triste, pero eficaz.
E como diciamos antes, todo machista, porque cantas mulleres hai que se disfrazan de homes? como diría Groucho "Con los dedos de la mano se pueden contar, mi buena mujer". Hai machismo até nas festas máis tradicionais. Estou seguro de qeu se unha tía se vestira de home sería criticadísima -aínda que seguro que as houbo- o cal amosa a teoría machista do ser humano.
¿É tan importante o que dirán, que precisamos agocharnos tras unha careta para facer algo que está "fora da norma"? Pois que triste
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário