Hoxe os inadaptados estamos de noraboa, non temos absolutamente nada que celebrar e iso fainos especiais.
Que si, que xa o sabemos, hoxe é san valentin e do único quizais que me lembro é do meu avó (dios o teña na gloria) que tiña Valentín de segundo nome. A partires de aquí, máis nada.
Non podemos negar os inadaptados por contra as posible lembranzas de cando formabamos parte da sociedade, de cando pra nós hoxe era un día de festa, cando tiñamos unha persoa á quen decir "quérote", que xa que estamos, que mal soa "quérote", pra decir isto, case queda mellor "ódiote".
Bueno o importante dun día coma hoxe é que che devolvan o saúdo, vamos, que te contesten coas mesmas palabras. Eu teño unha longa lista de xente á que lle podería decir quérote, dende amigos, pasando por amigas, pasando por animáis e chegan incluso a paises, nacións, e obxectos de valor.
Pero hoxe San Valentín vai especialmente para o meu compañeiro, o meu socio e o meu amigo Termi, quérote tio!
quarta-feira, 14 de fevereiro de 2007
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
1 comentário:
Eu tamén meu, ai que maliño estou! Vou outro ratiño pra cama a ver...
Enviar um comentário