En 1930, na revista Nós, aparece un ensaio de Vicente Risco, ese ensaio desenvolve o camiño intelectual seguido por un grupo de homes. Explícanos como chegaron ó compromiso coa súa terra desde o individualismo radical.
Así pois, estes homes, no comezo, eran os vencidos, traballaban e vivían a contracorrente. Unha especie de elite inconformista e autodidacta. E foron a ver mundo, á procura de si mesmos nalgunha zona e/ou cultura, procuraban o exótico, o descoñecido, e o final atoparonno onde menos o esperaban e onde máis lóxico era: na súa terra. A súa esencia estaba estaba ahí: na cultura galega.
E foi coma, estes homes desencantados coa sociedade, pasaron do radicalismo individual ó amor pola súa cultura.
Este ensaio "complétase" con Dos nosos tempos de Florentino López Cuevillas e a novela Arredor de si, de Otero Pedrayo.
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
1 comentário:
Cómo os consideramos? pais ou avós? xD
Enviar um comentário